Ik was 'locked down!'

stattiefoto jun18

Lekker relaxen in de ochtendzon....

Vorig jaar, na een frisse winter, zonder een vlok sneeuw, begon er ineens een warme wind te waaien.

En dan ben ik - zodra de schuifpui opengaat - direct in de tuin te vinden.

Het eerste wat ik altijd doe is op topsnelheid naar achteren rennen om eventuele katten uit de tuin te verjagen. Ik moet toegeven, de kans om een kat te treffen is niet groot, want de tuin is beveiligd, zeg maar. Als katten konden lezen, dan zou ik zeker een bord met 'Verboden voor katten' hebben laten plaatsen. Maar dat kunnen ze niet, dus is er een soort draad gespannen waar je haren even recht overeind van gaan staan. Ik heb het zelf een keer uitgeprobeerd. Het is absoluut niet gevaarlijk, maar je laat het voortaan wel uit je hoofd. Honden en katten leren sneller dan Nederlanders, want die moeten altijd een paar keer gewaarschuwd worden om niet naar het strand te gaan als meneer Rutte - de baas van het hele land - duidelijk gezegd heeft dat je dat juist niet doen moet.

...maar niet naar het strand!...

Eigenlijk wel heel gek. Niet naar het strand? Terwijl iedereen - ook ik - daar helemaal zot van is. Nou, lieve lezers, dat had te maken met een héél klein 'iets' wat ze een virus noemen. Je kunt het absoluut niet zien, maar het is er echt wel. En het is heel akelig. Het vreet je longen op, als je mens bent dan. Want dierenlongen schijnen ze niet te lusten, op één tijger na dan, maar die zit in een dierentuin, en daar ben je meestal niet op je best.

Nu, een jaar later, weten ze nog steeds niet hoe ze dat virus op kunnen sluiten. De hele wereld is nog steeds in rep en roer, want het virus is heel erg slim en bedenkt elke keer opnieuw een truc om steeds meer mensen goed ziek te maken.

...en hopen op betere tijden, misschien ooit nog eens als knuffelhond.

Zoals je ziet was het achter mij op de foto al een groot feest met paarse en rode kleuren. De baas had z'n eigen Keukenhof bedacht. We hebben er wekenlang volop van genoten. Daar wordt je wel vrolijk van en je vergeet even al die narigheid met dat rare virus.

Heel veel mensen in ons land hebben intussen een paar prikjes gehad, zodat je bijna niet meer ziek kunt worden van het virus. Ik zou het best leuk vinden als de baas mij mee zou nemen naar eenzame oude of zieke mensen om even bij ze op schoot te zitten, zodat ze tenminste nog even kunnen knuffelen met een lief poedeltje zoals ik. Ik denk dat dat nu wel weer mag. Vorig jaar dus niet, en heel veel oude mensen zijn heel eenzaam geweest.

Hoe ik bij de neus werd genomen

Vorig jaar ben ik  me een hoedje geschrokken.

Wil je het weten hoe dat kwam?

Klik dan maar op de knop hieronder.

 

Purple Line

up


Verzend via FacebookVerzend via Twitter